|
406
SAYILI TELGRAF VE TELEFON KANUNU KAPSAMINDA ÖDENMESİ
GEREKEN
HAZİNE PAYINA İLİŞKİN İZAHAT TALEPLERİNİN
CEVAPLANDIRILMASI,
DENETİM VE
UZLAŞMA
YÖNETMELİĞİ
BİRİNCİ
KISIM
Amaç,
Kapsam, Dayanak ve Tanımlar
Amaç
MADDE 1 –
(1) Bu Yönetmeliğin amacı, 4/2/1924 tarihli ve 406 sayılı Telgraf ve
Telefon Kanununun ek 37 nci maddesinde sayılan işletmeciler tarafından
imtiyaz sözleşmeleri, yetkilendirme belgeleri ile aynı madde uyarınca
ödenmesi gereken Hazine payına ilişkin olarak, işletmecilerin müphem ve tereddüdü
mucip gördükleri hususlar hakkında Gelir İdaresi Başkanlığından talep
edecekleri izahatların cevaplandırılması, işletmecilerin denetimi ile
Hazine payı ve cezai şarta ilişkin bildirim öncesi ve bildirim sonrası
uzlaşma hükümlerine yönelik usul ve esasları belirlemektir.
Kapsam
MADDE 2 –
(1) Bu Yönetmelik, 406 sayılı Kanunun ek 37 nci maddesinde sayılan
işletmeciler tarafından ödenmesi gereken Hazine payı ve buna ilişkin cezai
şartı kapsar.
Dayanak
MADDE 3 – (1)
Bu Yönetmelik, 406 sayılı Kanunun ek 37 nci maddesine dayanılarak
hazırlanmıştır.
Tanımlar
MADDE 4 –
(1) Bu Yönetmelikte geçen;
a) Bildirim: Kurum
tarafından, denetim raporunda tespit edilen ve uzlaşma talep edilmeyen veya
sağlanamayan Hazine payı ile bu tutar üzerinden uygulanan cezai şartın
ilgili işletmeciye tebliğ edilmesini,
b) Bildirim öncesi
uzlaşma: Bildirim yapılmadan önce denetim raporunda yer alan Hazine payı ve
cezai şart üzerinde işletmecilerle Vergi Denetim Kurulu Başkanlığı
bünyesinde oluşturulan uzlaşma komisyonu üyeleri arasında yapılan
görüşmeyi,
c) Bildirim
sonrası uzlaşma: Bildirim yapıldıktan sonra denetim raporunda yer alan
Hazine payı ve cezai şart üzerinde işletmecilerle Gelir İdaresi Başkanlığı
bünyesinde oluşturulan uzlaşma komisyonu üyeleri arasında yapılan
görüşmeyi,
ç) Brüt satışlar:
İşletmecinin faaliyetleri çerçevesinde satılan mal ya da hizmetler
karşılığında alınan veya tahakkuk ettirilen toplam değerleri kapsayan ve
gelir tablosu hesaplarından, 4/1/1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul
Kanununun 175 ve mükerrer 257 nci maddelerinin Maliye Bakanlığına verdiği
yetkiye dayanılarak yapılan düzenlemelerle belirlenen “60. Brüt Satışlar”
hesap grubundaki hesaplara kaydedilmesi gereken tutarların toplamını,
d) Cezai şart:
İmtiyaz sözleşmeleri, yetkilendirme belgeleri ve 406 sayılı Kanunun ek 37
nci maddesinin altıncı fıkrasında yer alan cezai şartı,
e) Denetim:
İmtiyaz sözleşmeleri, yetkilendirme belgeleri ve 406 sayılı Kanunun ek 37
nci maddesi kapsamında ödenmesi gereken Hazine payının doğruluğunu
araştırmak, tespit etmek ve sağlamak maksadıyla vergi müfettişlerince
yürütülen faaliyeti,
f) Denetim raporu:
406 sayılı Kanunun ek 37 nci maddesi kapsamında yapılan denetimler sonucu
düzenlenen raporu,
g) Grup
başkanlığı: Vergi Denetim Kurulu Başkanlığına bağlı grup başkanlıklarını,
ğ) Hazine payı:
İmtiyaz sözleşmeleri, yetkilendirme belgeleri ve 406 sayılı Kanunun ek 37
nci maddesi kapsamında brüt satışlar üzerinden hesaplanan tutarı,
h) İşletmeci:
İmtiyaz sözleşmeleri, yetkilendirme belgeleri ve 406 sayılı Kanunun ek 37
nci maddesi kapsamında Hazine payı ödemekle yükümlü işletmecileri,
ı) Kurum: Bilgi
Teknolojileri ve İletişim Kurumunu,
i) Net satışlar:
“60. Brüt Satışlar” hesap grubundaki hesaplara kaydedilmesi gereken
tutarlardan “61. Satış İndirimleri” hesap grubundaki hesaplara kaydedilmesi
gereken tutarların düşülmesi sonucu kalan tutarı,
j) Özelge:
İşletmecilerin, Hazine payının hesaplanması açısından “60. Brüt Satışlar”
hesap grubundaki hesaplara kaydedilmesi gereken tutarlara ilişkin müphem ve
tereddüdü mucip gördükleri hususlar hakkında Gelir İdaresi Başkanlığından
yazılı olarak izahat talebinde bulunmaları üzerine yetkili makamlarca
kendilerine verilen yazılı cevabı,
k) Özelge
komisyonu: Gelir İdaresi Başkanlığı bünyesinde, Gelir İdaresi Başkanı veya
tevkil etmesi halinde bir başkan yardımcısının başkanlığında, en az üç
gelir idaresi daire başkanından teşekkül eden komisyonu,
l) Rapor
değerlendirme komisyonu: 31/10/2011 tarihli ve 28101 sayılı Resmî Gazete’de
yayımlanan Rapor Değerlendirme Komisyonlarının Oluşturulması ile Çalışma
Usul ve Esasları Hakkında Yönetmelik kapsamında Vergi Denetim Kurulu
Başkanlığı bünyesinde kurulan komisyonları,
m) Uzlaşma:
Düzenlenen denetim raporlarında eksik hesaplandığı veya ödendiği tespit edilen
Hazine payı ile buna ilişkin cezai şart üzerinde bildirim öncesinde veya
bildirim sonrasında bu Yönetmelikte yer alan usul ve esaslar çerçevesinde
yetkili birimlerle işletmeciler arasında gerçekleştirilen görüşmeyi,
n) Uzlaşma
komisyonu: İlgisine göre bildirim öncesi uzlaşma için bildirim öncesi
uzlaşma komisyonunu, bildirim sonrası uzlaşma için vergi daireleri
koordinasyon uzlaşma komisyonu veya Merkezî Uzlaşma Komisyonunu,
o) Vergi
müfettişi: Vergi başmüfettişini, vergi müfettişini ve vergi müfettiş
yardımcısını,
ifade eder.
İKİNCİ
KISIM
İzahat
Taleplerinin Cevaplandırılması
İzahat
taleplerinin kapsamı
MADDE 5 –
(1) Bu kısmın kapsamına, imtiyaz sözleşmeleri, yetkilendirme belgeleri ile
406 sayılı Kanunun ek 37 nci maddesi uyarınca işletmeciler tarafından
ödenmesi gereken Hazine payının hesaplanması açısından “60. Brüt Satışlar”
hesap grubundaki hesaplara kaydedilmesi gereken tutarlara ilişkin müphem ve
tereddüdü mucip gördükleri hususlar hakkında işletmecilerin yazı ile
isteyecekleri izahat taleplerine cevaben Gelir İdaresi Başkanlığı
tarafından tayin edilen özelgeler girer. Bu cevaplar 213 sayılı Kanunun 413
üncü maddesi kapsamında verilen özelgeler ile aynı hukuki sonuçları
doğurur.
(2) İşletmecilerin
aşağıdaki başvuruları özelge kapsamında değerlendirilmez:
a) Başkalarının
durumları hakkında bilgi ve izahat talepleri,
b) Yargıya intikal
etmiş olaylara ilişkin izahat talepleri,
c) Somut bir olaya
dayanmayan, teorik hususlara ilişkin bilgi ve izahat talepleri,
ç) Sözlü veya
yazılı olarak ya da internet aracılığıyla, 1/11/1984 tarihli ve 3071 sayılı
Dilekçe Hakkının Kullanılmasına Dair Kanun ve 9/10/2003 tarihli ve 4982
sayılı Bilgi Edinme Hakkı Kanunu uyarınca yapılan talepler.
Özelge talep
edilecek merci ve özelge talep edebilecek olanlar
MADDE 6 – (1)
Özelge talebi, işletmecinin bizzat kendisi, kanuni temsilcisi veya noterden
alınmış vekâletnameye dayanarak vekili vasıtasıyla elektronik ortamda
Gelir İdaresi Başkanlığına yapılır.
Özelge
talebinin değerlendirilmesi ve özelge tayini
MADDE 7 –
(1) Özelge talepleri Gelir İdaresi Başkanlığı bünyesinde kurulan özelge
komisyonu tarafından cevaplandırılır.
(2) Özelge
talepleri, öncelikle 5 inci maddede yer alan hükümler bakımından
değerlendirilir. Söz konusu maddelerde yer alan hükümlere aykırı bir
durumun varlığı halinde, başvuru sahibine yazılı ve gerekçeli olarak
gerekli bildirim yapılır.
(3) Konu, kapsam
ve ilgili olduğu mevzuat bakımından ilk defa özelge talep edilen hususlara
ilişkin olarak özelge taslağı hazırlanır ve özelge komisyonunun onayına
sunulur. Özelge taleplerine ilişkin özelge taslakları, özelge komisyonu
tarafından değerlendirilerek onaylanır ve işletmeciye gönderilir.
(4) Özelge
komisyonu, özelge taslaklarını oy çokluğu ile aynen veya değiştirerek
onaylar.
(5) Özelge
talepleri, talep tarihinden itibaren iki ay içerisinde cevaplandırılır.
(6) Özelge
komisyonunun sekretarya hizmetleri, Gelir İdaresi Başkanlığı bünyesinde
yetkili amirler tarafından uygun görülen daire başkanlığı tarafından yerine
getirilir.
(7) Vergi
mahremiyetine ilişkin hükümler göz önünde bulundurulmak şartıyla özelgeler,
Gelir İdaresi Başkanlığınca internet ortamında yayımlanır.
ÜÇÜNCÜ
KISIM
Denetim
BİRİNCİ
BÖLÜM
Genel
Hükümler
Denetimin
Kapsamı
MADDE 8 –
(1) Bu kısım, imtiyaz sözleşmeleri, yetkilendirme belgeleri ile 406 sayılı
Kanunun ek 37 nci maddesi uyarınca işletmeciler tarafından ödenmesi gereken
Hazine payıyla ilgili olarak vergi müfettişlerince yürütülecek denetimlerle
ilgili usul ve esasları kapsar.
Denetimlerin
yürütülmesi ve yetki
MADDE 9 –
(1) Denetim, Vergi Denetim Kurulu Başkanlığı bünyesinde görevli vergi
müfettişlerince bu Yönetmelik ile belirlenen usul ve esaslara uygun olarak
yerine getirilir.
(2) Bu
Yönetmelikte yer alan usul ve esaslara aykırılık teşkil etmemek kaydıyla
yürütülecek denetimlerde uyulacak diğer usul ve esasları belirlemeye ve
bildirimleri elektronik ortam ve bilgi iletişim araçları kullanarak
yaptırmaya Vergi Denetim Kurulu Başkanlığı yetkilidir.
(3) Denetim, Vergi
Denetim Kurulu Başkanlığınca belirlenen ilke ve standartlara göre yerine
getirilir.
Denetim
görevinin verilmesi
MADDE 10 – (1)
Denetim görevi yazı ile verilir. Denetim görevi yazılarında; nezdinde
denetim yapılacak işletmecilere ve konulara ilişkin bilgilere, gerekçesine,
dönemine ve süresine ilişkin hususlara yer verilir. Denetim görev yazısı
ekinde yer alan belgeler, elektronik ortamda denetim yapmaya yetkili
olanlara gönderilebilir.
(2) Denetim,
sadece denetim görev yazısında belirtilen konu ve döneme ilişkin olarak
yapılır. Denetim konusu ve dönemi ile ilgili olmayan herhangi bir hususa
ilişkin işletmeciden bilgi ve belge talebinde bulunulamaz.
(3) Vergi Denetim
Kurulu Başkanlığı, belirlenen denetim hedeflerini gerçekleştirmek
maksadıyla, vergi müfettişlerinin iş yoğunluğunu da göz önünde bulundurarak
vergi müfettişleri tarafından aynı anda yürütülecek denetim görevi sayısını
artırabilir, denetimin münferit veya ekip halinde yürütülmesine karar
verebilir.
İKİNCİ
BÖLÜM
Vergi
Müfettişleri Tarafından Uyulması Gereken Usuller
İşe başlama ve
denetlemeye hazırlık
MADDE 11–
(1) Vergi müfettişleri, denetim görevinin verilmesinden itibaren en geç on
gün içinde işe başlarlar. Bu süre içinde işe başlanılamaması halinde durum
gerekçeli bir yazı ile bağlı bulunulan birime bildirilir. İlgili birim, işe
başlanılamamasını haklı kılan bir mazeretin varlığı halinde en fazla on gün
ilave süre verebileceği gibi denetim görevini başka bir vergi müfettişine
de verebilir.
(2) Vergi
müfettişleri tarafından işletmecinin kendisine veya bulunduğu sektöre
yönelik olarak yapılan her türlü araştırma, denetim, bilgi isteme ve
yazışma gibi faaliyetler işe başlandığını gösterir.
(3) Vergi
müfettişleri, denetime başlamadan önce, nezdinde denetim yapacakları
işletmecilere ve konulara ilişkin olarak görev yazısı ekinde verilen
belgeler ile ilgililerin dosyalarını tetkik ederler. Ayrıca, gerekirse
harici araştırmalar da yapmak suretiyle bunların faaliyetleri, iş ve iş
kolları ile çalışma şekilleri hakkında bilgi edinirler.
Denetim dosyası
MADDE 12 –
(1) Vergi müfettişleri, işe başlama ve denetime hazırlık evresi dâhil,
denetim görevi sırasında tespit ettikleri hususları ihtiva eden bir denetim
dosyası oluştururlar.
(2) Denetim
dosyasında; görevlendirme yazısı, işe başlama ve denetime hazırlık
evresinde tespit edilen hususlar, harici olarak yapılan araştırmalarda
tespit edilen konular, işletmecinin mevzuata aykırı işlemleri, Hazine
payının eksik ödendiği veya hiç ödenmediğine ilişkin tespitler ile bu
kapsamda yapılan yazışmalar, düzenlenen tutanaklar ve ilgili diğer belgeler
yer alır.
(3) Denetim
görevini veren ilgili birim tarafından görevin devredilmesinin uygun
görülmesi halinde denetim dosyası, yazı ile grup başkanlığına gönderilir.
(4) Denetim
dosyasında yer alacak bilgilerin kısmen veya tamamen elektronik ortamda
tutulması mümkündür.
(5) Denetim
dosyası, ilgili rapor değerlendirme komisyonunun denetim raporuna ilişkin
nihai değerlendirmesinin denetimi yapana iletildiği tarihi takip eden on
beş gün içerisinde ilgili denetim birimine iletilir.
Denetime başlama
MADDE 13 –
(1) Denetim yapmaya yetkili olanlar, denetim görevinin verilmesinden
itibaren en geç otuz gün içinde denetime başlarlar. Bu süre içinde denetime
başlanılamaması halinde durum gerekçeli bir yazı ile bağlı bulunulan birime
bildirilir. İlgili birim, denetime başlanılamamasını haklı kılan bir
mazeretin varlığı halinde en fazla otuz gün ilave süre verebileceği gibi
denetim görevini başka bir vergi müfettişine de verebilir.
(2) Denetime,
denetime tabi olan nezdinde düzenlenecek “Denetime Başlama Tutanağı” ile
başlanır. Düzenlenen tutanağın bir nüshası nezdinde denetim yapılana teslim
edilir. Tutanağın bir nüshası denetim yapmaya yetkili olanların bağlı
bulunduğu birime gönderilir.
(3) Denetime
başlama tarihi, işletmecinin tutanağı imzaladığı tarihtir. Tutanakta
işletmecinin imzasının bulunmaması halinde tutanağın denetim yapmaya
yetkili olanların bağlı bulunduğu birime intikal ettiği tarih, denetime
başlama tarihi olarak kabul edilir; bu durumda denetime başlama tutanağının
bir örneği ayrıca işletmecinin bilinen adresine denetimi yapmaya yetkili
olanın bağlı bulunduğu birim tarafından gönderilir.
(4) Denetime
başlanılmasına ilişkin diğer hususlar, denetim yapmaya yetkili olanların
bağlı bulundukları birimler tarafından belirlenir.
Kimlik ibrazı
MADDE 14 –
(1) Denetim yapmaya yetkili olanlar, denetime başlamadan önce memuriyet
sıfatlarını belirterek, denetim yapmaya yetkili olduklarına dair kimliği
nezdinde denetim yapılana ve diğer ilgililere gösterirler.
Denetime
başlama tutanağının muhteviyatı
MADDE 15 –
(1) Denetime başlama tutanağında asgari aşağıda yazılı hususlara yer
verilir:
a) Nezdinde
denetim yapılanın kimlik bilgileri, unvanı, adresi ve faaliyet konusu,
b) Denetime alınma
gerekçesi,
c) Denetimin
konusu,
ç) Denetimin
dönemi,
d) Tutanağın düzenlenme
yeri ve tarihi, denetimi yapanın ve hazır bulunması halinde işletmecinin
veya temsile yetkili olan kişilerin imzası,
e) İşletmecilerin
denetimle ilgili hak ve yükümlülükleri hakkında bilgi.
Defter ve
belgelerin alınması
MADDE 16 – (1)
İşletmecilerin defter ve belgeleri yazılı olarak istenir ve tutanakla
teslim alınır. Yazıda, ibraz edilecek defter ve belgeler ile on beş günden
az olmamak üzere ibraz süresine, ibraz yerine ve ibraz edilmemesi halinde
uygulanacak müeyyidelere yer verilir.
(2) İşletmecinin
yazıya gerek kalmaksızın defter ve belgelerini ibrazı üzerine defter ve
belgeler, tutanak düzenlenmek suretiyle alınır.
(3) Tutanakta,
teslim alınan defter ve belgelerin mahiyeti ile teslim eden ve alan
kişilerin kimlik bilgileri ve imzalarına yer verilir.
(4) İşletmeciler,
Maliye Bakanlığının elektronik olarak tutulmasına izin verdiği defter ve
belgeleri elektronik ortamda ibraz edebilirler.
(5) Denetim
yapmaya yetkili olanlar, Hazine payı ödemekle yükümlü işletmecilerden
Hazine payı ödemesine ilişkin her türlü açıklama isteme, bilgi ve belgeyi
talep etme hakkına sahip olduğu gibi yetkilendirme ve 406 sayılı Kanundan
doğan yükümlülüklerin yerine getirilmesi konularında da istemde
bulunabilir. Söz konusu yetki, işletmecilerin bilgi sistemlerinin denetimi
de dâhil olmak üzere her türlü inceleme ve denetimi kapsar.
Denetimin
yapılacağı yer
MADDE 17 –
(1) Denetim, esas itibarıyla denetime tabi olanın iş yerinde yapılır.
(2) İş yerinin
müsait olmaması, ölüm, işin terk edilmesi gibi zaruri sebeplerle denetimin
iş yerinde yapılması imkânsız olur veya işletmeci isterse denetim dairede
yapılabilir. Bu takdirde denetime tabi olanın defter ve belgelerini daireye
getirmesi kendisinden yazılı olarak istenir.
(3) Denetimin
dairede yapılması halinde istenilen defter veya belgeleri belli edilen
zamanda mazeretsiz olarak getirmeyenler, bunları ibraz etmemiş sayılırlar.
Haklı bir mazeret gösterenlere, defter ve belgelerini daireye getirmeleri
için uygun bir süre verilir.
Çalışma
saatleri
MADDE 18 –
(1) Denetimin işletmecinin işyerinde yapılması halinde, denetim yapmaya
yetkili olanlar, nezdinde denetim yapılanın izni olmaksızın resmî çalışma
saatleri dışında denetim yapamazlar.
(2) Tutanak
düzenlenmesi ve denetim ile ilgili emniyet tedbirlerinin alınması gerektiği
hallerde, bu işlemler resmî çalışma saatleri dışında da yapılabilir. Bu
hallerde, işyerindeki faaliyetlerin sekteye uğratılmaması için gerekli
tedbirler alınır.
Mahremiyetin
korunması
MADDE 19 –
(1) Denetim yapmaya yetkili olanlar, görevleri dolayısıyla, işletmecinin ve
işletmeciyle ilgili kimselerin şahıslarına, muamele ve hesap durumlarına,
işlerine, işletmelerine, servetlerine veya mesleklerine ilişkin olarak
öğrendikleri sırları veya gizli kalması gerekli diğer hususları ifşa
edemezler ve kendilerinin veya üçüncü şahısların yararına kullanamazlar. Bu
yasak, denetim yapmaya yetkili olanlar görevlerinden ayrılsalar dahi devam
eder.
Denetim
tutanakları
MADDE 20 –
(1) Denetim yapmaya yetkili olanlar, denetim esnasında gerekli görülen
hallerde, denetime ilişkin hususları ayrıca tutanaklar ile tespit ve tevsik
edebilirler.
(2) Bu
tutanakların taslakları, işletmecilerin itiraz ve mülahazalarının tutanağa
geçirilebilmesini sağlamak amacıyla, işletmecilerin talep etmesi durumunda
yedi gün önceden işletmecilerin bilgisine sunulur. Tutanaklarda denetim
yapanın kanaatini belirten yorum, hüküm ve ifadelere yer verilmez.
(3) Düzenlenen
tutanakların birer nüshasının tutanakları imza edenlere verilmesi
zorunludur.
(4) Tutanakta yer
alan hususların ilgili kanunlar karşısında yapılması muhtemel işlemler
bakımından ispatlama vasıtası olduğu ve yapılması muhtemel işlemlerin neler
olduğu işletmeciye izah edilir.
(5) Denetim
yapmaya yetkili olanlar, ilgilileri tutanakları imzalamaları için
zorlayamazlar. İşletmecilerin imzadan imtina etmesi halinde, yapılan
tespitlere ilişkin işletmecilerden alınan defter, bilgi ve belgeler denetim
yapmaya yetkili olanın bağlı bulunduğu birim aracılığıyla Kuruma
gönderilir.
Denetim
tutanaklarında yer alacak unsurlar
MADDE 21 –
(1) Denetim ile ilgili düzenlenecek tutanaklarda;
a) Tutanağın
düzenlenme yeri ve tarihi,
b) İlgililerin
adı, soyadı ve unvanları, vergi kimlik numaraları ile imzaları,
c) Hazine payına
ilişkin hususlar,
ç) Varsa,
ilgililerin itiraz ve mülahazaları ile ibraz ettikleri özelgeler,
d) Tutanakta
belirtilen hususların ilgililer tarafından okunduğunu ve doğruluğunun
anlaşıldığını belirten ifade,
e) Nezdinde
denetim yapılan işletmeciye, tutanakta yer alan hususların ilgili mevzuat
karşısında yapılması muhtemel işlemler bakımından ispatlama vasıtası
olduğunun ve yapılması muhtemel işlemlerin neler olduğunun, tutanağın
düzenlenmesinden önce bildirildiği hususu,
f) Tutanağın
taslak halinin 20 nci maddenin ikinci fıkrası uyarınca işletmecinin
bilgisine sunulduğu hususu,
g) İşletmecilerin
rapor değerlendirme komisyonlarında dinlenme talebinin olup olmadığına
ilişkin ifade,
ğ) İşletmecilerin
bildirim öncesi uzlaşma talebinin olup olmadığına ilişkin ifade,
yer alır.
Raporların
mevzuata uygun olması
MADDE 22 –
(1) Denetim yapmaya yetkili olanlar, ilgili imtiyaz sözleşmeleri,
yetkilendirme belgeleri ve 406 sayılı Kanunun ek 37 nci maddesine ve bu
maddeyle ilgili kanun, kararname, tüzük, yönetmelik ve genel tebliğe aykırı
denetim raporu düzenleyemezler.
(2)
İşletmecilerin, denetim sırasında eleştiri konusu yapılacak hususlarla
ilgili olarak denetimi yapana özelge ibraz etmesi durumunda, özelge denetim
tutanağına dâhil edilir. Özelgenin işletmecinin durumunu açıklayıp
açıklamadığı hususu, denetimi yapan tarafından düzenlenen denetim raporunda
değerlendirilir.
Denetim
raporlarının düzenlenmesi
MADDE 23 – (1)
Denetim raporları, dönemler itibarıyla ayrı ayrı düzenlenir.
(2) Denetim
yapmaya yetkili olanlarca, denetim görevleri ile ilgili olarak tespit
edilen ve eleştiri gerektiren bir hususun diğer işlemlerin düzeltilmesini
de gerektirdiği durumlarda bu işlemlere ilişkin düzeltme önerilerine
denetim raporlarında yer verilir. Ancak farklı işletmeci nezdinde
işlemlerin düzeltilmesine yönelik denetim raporu düzenlenmesi gerekiyorsa,
söz konusu durum denetim görevini verenlere bildirilir.
(3) Denetim
raporları; giriş, denetlenen konu ve hesaplar, eleştirilen hususlar ve
sonuç bölümlerinden oluşur. İşletmecinin denetim esnasında ileri sürdüğü ve
tutanakta yer alan itiraz ve mülahazaları ile bunlara ilişkin ayrıntılı
değerlendirmelere denetim raporunun eleştirilen hususlar bölümünde yer
verilir. İşletmeci hakkında önerilen Hazine payı ve cezai şart tutarları,
herhangi bir tereddüde yer vermeyecek açıklıkta, anlaşılır bir şekilde ve
işletmeciye ait her bir yetkilendirme belgesi ve imtiyaz sözleşmesi
itibarıyla ayrı ayrı değerlendirilmek suretiyle denetim raporlarının sonuç
bölümünde gösterilir.
(4) Yapılan
denetim sonucunda, denetim konusu ve dönemine ilişkin eleştiriyi
gerektirecek herhangi bir hususun tespit edilememesi halinde bu durum
ilgili birim tarafından işletmeciye ve Kuruma yazı ile bildirilir.
Denetim
raporlarının ilgili rapor değerlendirme komisyonuna gönderilmesi
MADDE 24 –
(1) Vergi müfettişleri tarafından düzenlenen denetim raporları, ilgili
rapor değerlendirme komisyonuna, bağlı olunan grup başkanlığı aracılığıyla;
Merkezî Rapor Değerlendirme Komisyonuna gönderilmesi gereken denetim
raporları ise söz konusu Komisyona iletilmek üzere ilgili grup başkanlığı
tarafından Vergi Denetim Kurulu Başkanlığına gönderilir. Raporların
elektronik ortamda gönderilmesi halinde durum rapor değerlendirme komisyonu
tarafından bir tutanakla tespit olunur.
(2) Denetim
raporlarının rapor değerlendirme komisyonlarınca değerlendirilmesi ile
ilgili olarak Rapor Değerlendirme Komisyonlarının Oluşturulması ile Çalışma
Usul ve Esasları Hakkında Yönetmelik hükümleri uygulanır.
(3) Rapor
değerlendirme komisyonları, düzenlenen denetim raporlarını, ilgili imtiyaz
sözleşmeleri, yetkilendirme belgeleri ve 406 sayılı Kanunun ek 37 nci
maddesine ve bu maddeyle ilgili kanun, kararname, tüzük, yönetmelik, genel
tebliğ ve özelgelere uygunluğu ile maddi hata ve usul hatası içerip
içermediği yönünden değerlendirir.
(4) Yapılan
değerlendirme sırasında, verilmiş bir özelgenin 213 sayılı Kanunun 369 uncu
maddesinin birinci fıkrası kapsamında olduğu kanaatine varılması durumunda
Rapor Değerlendirme Komisyonlarının Oluşturulması ile Çalışma Usul ve
Esasları Hakkında Yönetmeliğin 17 nci maddesi hükümleri uygulanır.
ÜÇÜNCÜ
BÖLÜM
Denetimde
Süre
Denetimin
tamamlanması
MADDE 25 –
(1) Denetim raporlarının, rapor değerlendirme komisyonlarına intikal
ettirilmek üzere ilgili denetim birimine teslim edildiği tarih, denetimin
tamamlandığı tarih olarak kabul edilir.
(2) Ancak,
denetimin tamamlanmış olması, ilgili rapor değerlendirme komisyonu kararına
göre denetim raporunun düzeltilmesine mâni değildir.
(3) Bildirim
öncesi uzlaşma hükümleri saklı kalmak kaydı ile, yapılan denetim sonucunda
düzenlenen denetim raporları, Hazine payı ve cezai şart tutarlarının takip
ve tahsili ile 406 sayılı Kanunun ek 37 nci maddesi uyarınca gerekli
işlemlerin tesis edilmesini teminen beş iş günü içerisinde Kuruma
gönderilir.
Defter ve
belgelerin iadesi
MADDE 26 –
(1) İşletmecinin defter ve belgeleri, ilgili rapor değerlendirme
komisyonunun denetim raporuna ilişkin nihai değerlendirmesinin denetimi
yapana iletildiği tarihten itibaren en geç on beş gün içerisinde bir
tutanak ile iade edilir.
Denetim süresi
MADDE 27 –
(1) 406 sayılı Kanunun ek 37 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde
sayılan işletmeciler tarafından ödenmesi gereken Hazine payına ilişkin
denetime, ilgili aylık dönemi takip eden üç ay içerisinde başlanır ve
denetime başlanıldığı tarihten itibaren altı ay içerisinde tamamlanır.
(2) 406 sayılı
Kanunun ek 37 nci maddesinin; birinci fıkrasının (b) bendinde ve ikinci
fıkrasında sayılan işletmeciler tarafından ödenmesi gereken Hazine payına
ilişkin denetime, ilgili takvim yılının son aylık dönemini takip eden üç ay
içeresinde başlanır ve denetime başlanıldığı tarihten itibaren altı ay
içerisinde tamamlanır.
(3) İlgili
birimler, denetimin zamanında tamamlanmasını sağlayacak gerekli tedbirleri
almakla yükümlüdür.
(4) Denetim
görevinin başka bir müfettişe devredilmesi gerektiği hallerde, denetim
kalan süre içinde tamamlanır.
DÖRDÜNCÜ
KISIM
Uzlaşma
BİRİNCİ
BÖLÜM
Bildirim
Öncesi Uzlaşma
Bildirim öncesi
uzlaşmanın kapsamı
MADDE 28 –
(1) Bu bölümün kapsamına, 406 sayılı Kanunun ek 37 nci maddesinde sayılan
işletmeciler tarafından imtiyaz sözleşmeleri, yetkilendirme belgeleri ile
aynı madde uyarınca ödenmesi gereken Hazine payı ile ilgili olarak vergi
müfettişlerince yapılan denetimler sonucunda ortaya çıkan ve eksik ödenmiş
bulunan Hazine payı ile cezai şart tutarları girer.
Bildirim öncesi
uzlaşma komisyonlarının oluşumu
MADDE 29 –
(1) Bu bölüm uyarınca uzlaşma görüşmelerini yapmaya yetkili uzlaşma
komisyonu, 213 sayılı Kanunun ek 11 inci maddesi kapsamında 31/10/2011
tarihli ve 28101 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Tarhiyat Öncesi Uzlaşma
Yönetmeliği uyarınca kurulan uzlaşma komisyonlarıdır.
(2) Vergi Denetim
Kurulu Başkanlığı, grup başkanlıklarında oluşturulacak uzlaşma
komisyonlarında görev alacak vergi müfettişlerinin belirlenmesi yetkisini
grup başkanlıklarına devredebilir.
(3) Denetimi
yapanlar bu maddeye göre oluşacak uzlaşma komisyonlarına üye olamazlar.
Ancak uzlaşma komisyonu toplantısına açıklamalarda bulunmak üzere iştirak
edebilirler. Denetimin bir ekip tarafından yapılması halinde, denetimi
yapan ekip başkanı ve diğer üyeler uzlaşma komisyonuna üye olamazlar.
Bildirim öncesi
uzlaşma talebi
MADDE 30 –
(1) Uzlaşma için nezdinde denetim yapılan işletmecinin bizzat kendisi,
kanuni temsilcisi veya noterden alınmış vekâletnameye dayanarak vekili
tarafından ve yazılı olarak denetimi yapana veya bağlı bulunduğu birime
başvurulması şarttır.
(2) Uzlaşma
talebinin, denetimle ilgili tutanaklarda yer alması, ilgili mercie yapılmış
yazılı başvuru yerine geçer.
(3) Uzlaşma
talebi, denetim raporu ile tespit edilen Hazine payı ile buna bağlı cezai
şart tutarının tamamı için yapılır.
Bildirim öncesi
uzlaşma talep süresi
MADDE 31 –
(1) Nezdinde denetim yapılan işletmeciler, denetimin başlangıcından,
denetimle ilgili son tutanağın düzenlenmesine kadar geçen süre içerisinde
her zaman uzlaşma talebinde bulunabilirler.
Bildirim öncesi
uzlaşma gününün tespiti
MADDE 32 –
(1) Denetimi yapan vergi müfettişi, işletmecinin uzlaşma talebi üzerine,
yetkili uzlaşma komisyonu başkanı ile temas kurarak uzlaşma gününü
belirler. Belirlenen uzlaşma gün ve saati, bir yazı ile uzlaşma gününden en
az on beş gün önce işletmeciye bildirilir. İşletmecinin istemesi halinde on
beş günlük süreye bağlı kalmaksızın daha önceki bir tarih uzlaşma günü
olarak belirlenebilir.
Bildirim öncesi
uzlaşma davetine uyulmaması
MADDE 33 – (1)
İşletmecinin bilinen adresinde uzlaşmaya davet yazısının tebliğ edilememesi
veya yazıda bildirilen yer ve tarihte uzlaşma davetine uyulmaması
hallerinde uzlaşma konusunda başkaca bir işlem yapılmaz. Uzlaşma temin
edilmemiş sayılır.
(2) Bu maddenin
uygulanmasında posta ile veya memur vasıtasıyla gönderilen yazının tebliğ
edilemeyerek geri gelmesi, tebliğ edilememeyi ifade eder. Uzlaşmaya davet
yazıları ilan yoluyla tebliğ edilemez.
(3) Bildirim
öncesi uzlaşma talebinde bulunan işletmeci, tayin edilen uzlaşma gününden
önce yazılı olarak denetim raporunu düzenleyene veya uzlaşma komisyonuna
sekretarya hizmeti veren birime bu talebinden vazgeçtiğini bildirebilir. Bu
durumda işletmeci bildirim öncesi uzlaşma istememiş gibi işlem tesis
edilir.
Hesaplanan Hazine
payı ile cezai şartın, bildirim öncesi uzlaşma komisyonuna ve işletmeciye
bildirilmesi
MADDE 34 –
(1) Yapılan denetim sonucu uzlaşmaya konu olacak Hazine payı ile cezai şart
tutarı, denetimi yapan tarafından düzenlenecek denetim raporu ile uzlaşma gününden
en az on beş gün önce yetkili uzlaşma komisyonuna ve işletmeciye
bildirilir. Uzlaşma gününün on beş günden önceki bir tarih olarak
belirlenmesi halinde denetim raporu bu tarihten önce işletmeciye tebliğ
edilir.
(2) Uzlaşma
talebinin işleme konulabilmesi için, denetimi yapanın, işletmecinin uzlaşma
talebi ile birlikte işletmeci hakkında düzenleyeceği denetim raporunu
yetkili uzlaşma komisyonuna intikal ettirmesi şarttır.
(3) Denetim
raporu, işletmeci ile uzlaşma komisyonuna intikal ettirilmeden uzlaşma
yapılamaz.
Bildirim öncesi
uzlaşma komisyonunun toplanması
MADDE 35 –
(1) Uzlaşma komisyonları, üyelerinin tamamının katılması ile toplanırlar ve
çoğunlukla karar verirler.
(2) Uzlaşma gün ve
saatinde üyelerin tamamının katılmasının mümkün olmadığı hallerde,
katılamayan üyenin yerine ilgili merci tarafından yenisi seçilir.
(3) Belirlenen
uzlaşma günü bildirildikten sonra işletmecinin 213 sayılı Kanunda sayılan
herhangi bir mücbir sebeple toplantıya katılamayacak olması veya uzlaşma
komisyonunun herhangi bir nedenle toplanamaması hallerinde uzlaşma
görüşmesi ya aynı gün ya da sonradan belirlenerek işletmeciye bildirilecek
bir başka tarihe ertelenebilir.
Bildirim öncesi
uzlaşma toplantısına katılabilecekler
MADDE 36 –
(1) Uzlaşma görüşmeleri sırasında işletmeci isterse bağlı olduğu meslek
odasından bir temsilci ve 1/6/1989 tarihli ve 3568 sayılı Serbest
Muhasebeci Mali Müşavirlik ve Yeminli Mali Müşavirlik Kanununa göre kurulan
meslek odalarından bir meslek mensubu bulundurabilir. Bu kişiler uzlaşma
görüşmelerinde sadece görüş açıklayabilirler, görüşmeler sonucunda
düzenlenecek tutanaklara imza atamazlar.
Bildirim öncesi
uzlaşma tutanağının düzenlenmesi
MADDE 37 –
(1) Belirlenen gün ve saatte işletmeci veya vekilinin iştiraki ile toplanan
uzlaşma komisyonu konuyu tartışır, uzlaşma sağlandığı takdirde durumu üç
nüsha düzenlenen bir tutanakla tespit eder. Bu tutanak, uzlaşma komisyonu
başkan ve üyeleri ile işletmeci veya vekili tarafından imzalanır. Bu
tutanağın bir nüshası ilgiliye derhâl verilir. Bir nüshası beş iş günü
içerisinde, denetim raporuyla birlikte Kuruma gönderilir. Tutanağın bir
nüshası da uzlaşma komisyonunda oluşan dosyada saklanır.
(2) Uzlaşma
tutanağında;
a) İşletmecinin
adı soyadı/unvanı ve adresi, bağlı olduğu vergi dairesi ve vergi kimlik numarası
veya T.C. kimlik numarası,
b) Denetimin
konusu, dönemi, ödenmesi gereken Hazine payı ile cezai şart tutarları,
c) Üzerinde
uzlaşılan Hazine payı tutarı,
ç) Üzerinde
uzlaşılan cezai şart tutarı,
d) Denetimi
yapanın adı soyadı ve unvanı,
gibi hususların
yanı sıra uzlaşma ile ilgili açıklamalar yer alır.
(3) Uzlaşmanın
sağlanamaması, uzlaşmanın vaki olmamasını veya temin edilememesini ifade
eder. Uzlaşmanın vaki olmaması (uzlaşma komisyonunun teklifinin işletmeci
tarafından kabul edilmemesi) veya temin edilememesi (işletmeci veya
vekilinin uzlaşma komisyonunun davetine icabet etmemesi, uzlaşma
komisyonuna geldiği halde uzlaşma tutanağını imzalamaması veya tutanağı
ihtirazi kayıtla imzalamak istemesi) durumlarında uzlaşma komisyonunca bu
husus belirtilmek üzere üç nüsha tutanak düzenlenir. Tutanağın bir nüshası
anında hazır bulunan işletmeci veya vekiline uzlaşma komisyonunda tebliğ
olunur.
(4) Uzlaşmanın
vaki olmaması veya temin edilememesi halinde, bu hususa ilişkin tutanağın
bir nüshası denetim raporuyla birlikte beş iş günü içerisinde Kuruma
gönderilir. İşletmecinin uzlaşma davetine icabet etmemesi veya toplantıda
tutanağı almaktan imtina etmesi halinde ise tutanağın iki nüshası beş iş
günü içerisinde Kuruma gönderilir. Tutanağın bir nüshası da uzlaşma
komisyonunda oluşan dosyada saklanır.
(5) Bu maddede
yazılı işlemler, nezdinde denetim yapılan işletmecinin resmî vekili
tarafından da yapılabilir.
Bildirim öncesi
uzlaşmanın kesinliği ve dava konusu edilemeyeceği
MADDE 38 –
(1) Uzlaşma komisyonlarının, uzlaşma neticesinde düzenleyecekleri uzlaşma
tutanakları kesin olup, gereği ilgili birimlerce derhâl yerine getirilir.
(2) Üzerinde
uzlaşılan ve tutanakla tespit edilen hususlar hakkında dava açılamaz ve
hiçbir mercie şikâyette bulunulamaz.
Bildirim sonrası
uzlaşma yapılamayacak haller
MADDE 39 –
(1) Bildirim öncesi uzlaşmanın herhangi bir nedenle vaki olmaması veya
temin edilememesi hallerinde, işletmeciler, Hazine payı ile cezai şartın
kendilerine bildirilmesinden sonra bildirim sonrası uzlaşma talep
edemezler.
Ödeme zamanı
MADDE 40 –
(1) Uzlaşılan Hazine payı ile cezai şart tutarları, uzlaşma tutanağının
işletmeciye tebliğ tarihinden itibaren bir ay içinde Kuruma ödenir.
Sekretarya
hizmetleri
MADDE 41 (1)
Vergi müfettişlerinin dâhil oldukları grup başkanlıklarının bulunduğu
yerlerde yapılan denetimler için oluşturulan bildirim öncesi uzlaşma
komisyonlarının sekretarya hizmetleri grup başkanlıklarınca yürütülür.
İKİNCİ
BÖLÜM
Bildirim
Sonrası Uzlaşma
Bildirim sonrası
uzlaşmanın kapsamı
MADDE 42 –
(1) Bu bölümün kapsamına, imtiyaz sözleşmeleri, yetkilendirme belgeleri ve
406 sayılı Kanunun ek 37 nci maddesi uyarınca işletmeciler tarafından
ödenmesi gereken Hazine payı ile ilgili olarak vergi müfettişlerince
yapılan denetimler sonucunda ortaya çıkan ve eksik ödenmiş bulunan Hazine
payı ile cezai şart tutarlarından, dördüncü kısmın birinci bölümü uyarınca
uzlaşma talep edilmeyenler ile uzlaşma talep edilmekle birlikte tayin
edilen uzlaşma gününden önce bu talepten vazgeçilenler girer.
Bildirim
sonrası uzlaşma komisyonlarının oluşumu ve yetkisi
MADDE 43 –
(1) Bu bölüm uyarınca uzlaşma görüşmelerini yapmaya yetkili uzlaşma
komisyonu, 213 sayılı Kanunun ek 1 inci maddesi kapsamında 3/2/1999 tarihli
ve 23600 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Uzlaşma Yönetmeliği uyarınca
kurulan vergi daireleri koordinasyon uzlaşma komisyonu ile Merkezî Uzlaşma
Komisyonudur.
(2) Denetim
raporunda yer alan hesaplanan aylık Hazine payı tutarı 3.000.000 TL’yi (bu
tutar dâhil) aşmayan uzlaşma talepleri, vergi daireleri koordinasyon
uzlaşma komisyonunun, bu tutarı aşan uzlaşma talepleri ise Merkezî Uzlaşma
Komisyonunun yetkisindedir.
(3) Uzlaşma
komisyonları, üyelerinin tamamının katılımıyla toplanır ve çoğunlukla karar
verir.
(4) Uzlaşma
komisyonu başkan ve üyelerinin herhangi bir nedenle görevlerinin başında
bulunmamaları halinde, bunlara vekâlet edenler uzlaşma komisyonunda görev
yaparlar.
Bildirim
sonrası uzlaşma talebi
MADDE 44 –
(1) Uzlaşma talebi için işletmecinin bizzat veya resmî vekâletini haiz
vekili vasıtasıyla ve yazı ile Gelir İdaresi Başkanlığına müracaat etmesi
gerekir. Bu yazının taahhütlü posta ile gönderilmesi de mümkündür. Uzlaşma
talebinde bulunulması halinde, Gelir İdaresi Başkanlığı tarafından Kuruma
bilgi verilir. Bu takdirde Kurum tarafından Hazine payı ile cezai şart
tutarının işletmeciye bildirildiğine ilişkin tebliğ evrakı ile denetim
raporunun birer örneği beş iş günü içerisinde Gelir İdaresi Başkanlığına
gönderilir.
(2) Uzlaşma
talebi, denetim raporu ile tespit edilen Hazine payı ile buna bağlı cezai
şart tutarının tamamı için yapılır.
Sekretarya
hizmetleri
MADDE 45 –
(1) Uzlaşma komisyonlarının sekretarya hizmetleri, Gelir Yönetimi Daire
Başkanlığı tarafından yerine getirilir.
Bildirim
sonrası uzlaşma talep süresi
MADDE 46 –
(1) Uzlaşma talebinin, denetim raporu ile tespit edilen Hazine payı ile
cezai şart tutarının, Kurum tarafından işletmeciye tebliğ edildiği tarihi
takip eden bir ay içinde yapılması şarttır.
Bildirim
sonrası uzlaşma talebinin incelenmesi ve görüşmelerinin yapılması
MADDE 47 –
(1) Gelir İdaresi Başkanlığına verilen veya taahhütlü posta ile gönderilen
uzlaşma dilekçeleri ile yapılan talep uzlaşma komisyonuna intikal
ettirilmeden önce sekretarya, yapılan talebin uygun şekilde ve süresi
içinde yapılıp yapılmadığını inceler.
(2) Bu inceleme
neticesinde, uzlaşma talebinin süresi içinde ve usulüne uygun şekilde
yapılmadığının tespiti halinde talep reddedilir. Bu durum beş iş günü
içerisinde Kuruma da ayrıca bildirilir.
(3) Uzlaşma
talebinin süresinde ve usulüne uygun şekilde yapıldığının anlaşılması
halinde, uzlaşma ile ilgili olarak yapılacak görüşmelere bizzat katılması
veya resmî vekâletini haiz vekilini bulundurması hususu; görüşmenin tarihi,
yapılacağı yer ve saati uzlaşma komisyonu sekretaryası tarafından yazı ile
ve en az on beş gün önceden işletmeciye bildirilir. İşletmecinin istemesi
halinde on beş günlük süreye bağlı kalınmaksızın daha önceki bir tarih,
uzlaşma günü olarak belirlenebilir.
(4) Uzlaşma
davetiyesi muhatabına tebliğ edilir. Tebliğ tarihini ve imzayı muhtevi
alındı uzlaşma dosyasına konulur.
(5) İşletmecinin
veya resmî vekâletini haiz vekilinin uzlaşma davetiyesinde belirtilen yer,
tarih ve saatte toplantıya katılması halinde uzlaşma görüşmelerine
başlanır. İşletmeci, uzlaşma görüşmelerinde, bağlı olduğu meslek odasından
bir temsilci ve 3568 sayılı Kanuna göre kurulan meslek odasından bir meslek
mensubu bulundurabilir. Bu kişiler uzlaşma komisyonu toplantısına
görüşlerini açıklamak üzere katılabilirler. Uzlaşma ile ilgili tutanaklara
imza atamazlar.
(6) Yapılan
görüşme sonucunda uzlaşma sağlandığı takdirde uzlaşma komisyonu durumu üç
nüsha düzenlenen tutanakla tespit eder. Bu tutanağın üç nüshası da uzlaşma
komisyonunun başkan ve üyeleri ile işletmeci veya vekili tarafından
imzalanır.
(7) Bu tutanağın
bir nüshası işletmeci veya vekiline derhâl verilir. Bir nüshası beş iş günü
içerisinde Kuruma gönderilir. Bir nüshası da uzlaşma komisyonunda oluşan
dosyada saklanır. Tutanağın alt kısmına “Bu tutanağın bir nüshasını uzlaşma
komisyonunda ...../..../...... tarihinde aldım.” ibaresi ile işletmecinin
veya vekilinin adı ve soyadı yazıldıktan sonra imzası karşılığında tebliğ
edilerek tebliğ işlemi gerçekleştirilir.
(8) Uzlaşmanın
sağlanamaması, uzlaşmanın vaki olmamasını veya temin edilememesini ifade
eder. Uzlaşmanın vaki olmaması (uzlaşma komisyonunun teklifinin işletmeci
tarafından kabul edilmemesi) veya temin edilememesi (işletmeci veya
vekilinin uzlaşma komisyonunun davetine icabet etmemesi, uzlaşma komisyonuna
geldiği halde uzlaşma tutanağını imzalamaması veya tutanağı ihtirazi
kayıtla imzalamak istemesi) durumlarında uzlaşma komisyonunca bu husus
belirtilmek üzere üç nüsha tutanak düzenlenir. Tutanağın bir nüshası anında
hazır bulunan işletmeci veya vekiline uzlaşma komisyonunda tebliğ olunur.
(9) Uzlaşmanın
vaki olmaması veya temin edilememesi halinde, bu hususa ilişkin tutanağın
bir nüshası beş iş günü içerisinde Kuruma gönderilir. İşletmecinin uzlaşma
davetine icabet etmemesi veya toplantıda tutanağı almaktan imtina etmesi
halinde ise tutanağın iki nüshası, bir nüshası işletmeciye tebliğ edilmek
üzere beş iş günü içerisinde Kuruma gönderilir. Tutanağın bir nüshası da
uzlaşma komisyonunda oluşan dosyada saklanır.
(10) Uzlaşmanın
vaki olmaması veya temin edilememesi halinde, aynı Hazine payı ve cezai
şart için yeniden uzlaşma talebinde bulunulamaz.
Bildirim
sonrası uzlaşma gününün ertelenmesi
MADDE 48 –
(1) Belirlenen uzlaşma günü bildirildikten sonra uzlaşma komisyonunun o gün
toplanamayacağının anlaşılması halinde yeni bir uzlaşma günü belirlenerek
işletmeciye bildirilir.
(2) Belirlenen
uzlaşma günü bildirildikten sonra işletmecinin 213 sayılı Kanunda sayılan
herhangi bir mücbir sebeple toplantıya katılamayacak olması veya uzlaşma
komisyonunun herhangi bir nedenle toplanamaması hallerinde uzlaşma
görüşmesi ya aynı gün ya da sonradan belirlenerek işletmeciye bildirilecek
bir başka tarihe ertelenebilir.
(3) Uzlaşma
müzakeresinin belirlenen günde sonuçlandırılamaması veya daha ayrıntılı bir
inceleme ya da araştırma yapılmasını gerektirmesi halinde uzlaşma görüşmesi
ya aynı gün belirlenen ya da sonradan belirlenerek işletmeciye bildirilecek
bir başka tarihe ertelenebilir. Bu durum uzlaşma komisyonu başkan ve
üyeleri tarafından imzalanan bir tutanakla tespit olunur ve bu tutanak
uzlaşma dosyasında saklanır.
Bildirim
sonrası uzlaşmanın kesinliği
MADDE 49 –
(1) Uzlaşma sağlandığı takdirde uzlaşma komisyonlarının düzenleyecekleri
uzlaşma tutanakları kesin olup, gereği Kurumca derhâl yerine getirilir.
(2) Üzerinde
uzlaşılan ve tutanakla tespit edilen hususlar hakkında dava açılamayacağı
gibi hiçbir mercie şikâyette de bulunulamaz.
Bildirim
sonrası uzlaşma ve ilgili mahkemelerde dava açma
MADDE 50 –
(1) Süresi içinde uzlaşma talebinde bulunan işletmeci, uzlaşma talep ettiği
Hazine payı ve cezai şart için ancak uzlaşma vaki olmadığı veya temin
edilemediği takdirde dava açma yoluna gidebilir.
(2) İşletmeci
tarafından aynı Hazine payı ve cezai şart için uzlaşma talebinden önce dava
açılmışsa dava, uzlaşma işleminin sonuca bağlanmasından önce mahkemelerce
incelenmez; herhangi bir sebeple incelenir ve karara bağlanırsa bu karar
hükümsüz sayılır.
(3) Uzlaşmanın
sağlanması halinde işletmeci, uzlaşma sağlanan Hazine payı ve cezai şarta
karşı dava açamaz. İşletmecinin uzlaşma talebinden önce dava açmış olması
durumunda uzlaşma sağlandığı hususu Kurum tarafından ilgili mahkemeye
bildirilir ve davanın incelenmeksizin reddolunması sağlanır.
(4) Uzlaşmanın
vaki olmaması veya temin edilememesi hallerinde işletmeci, uzlaşmanın vaki
olmadığına veya temin edilemediğine dair düzenlenen ve kendisine tebliğ
olunan tutanağın tebliğinden itibaren genel hükümler dairesinde ve yetkili
mahkemelerde dava açabilir. Bu takdirde dava açma süresi bitmiş veya on beş
günden az kalmış ise bu müddet tutanağın tebliğ tarihinden itibaren on beş
gün olarak uzar.
(5) İşletmecinin
daha önce dava açmış olması ve uzlaşmanın vaki olmaması veya temin
edilememesi halinde ise Kurumca uzlaşmanın vaki olmadığı veya temin
edilemediği görevli mahkemeye bildirilir.
Ödeme zamanı
MADDE 51 –
(1) Uzlaşma konusu yapılan Hazine payı ve cezai şart;
a) Uzlaşma
sağlanması halinde düzenlenen uzlaşma tutanağının,
b) Uzlaşma
sağlanamaması halinde uzlaşmanın sağlanamadığına ilişkin düzenlenen
tutanağın,
işletmeciye
tebliğinden itibaren on beş gün içerisinde Kuruma ödenir.
BEŞİNCİ
KISIM
Çeşitli
ve Son Hükümler
Diğer hususlar
MADDE 52 –
(1) Bu Yönetmelik kapsamında, Gelir İdaresi Başkanlığı ve Vergi Denetim
Kurulu Başkanlığının ilgili birimleri tarafından işletmecilere yapılacak
tebligat özel bir belirleme yapılmayan hallerde 213 sayılı Kanun
hükümlerine göre gerçekleştirilir.
Yürürlük
MADDE 53 –
(1) Bu Yönetmelik 31/12/2017 tarihinden geçerli olmak üzere yayımı
tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 54 –
(1) Bu Yönetmelik hükümlerini Maliye Bakanı yürütür.
|
