YARGITAY 9. HUKUK DAIRESI

9. Hukuk Dairesi         2025/7172 E.  ,  2025/8626 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 48. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2025/1161 E., 2025/1230 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ: İstanbul Anadolu 34. İş Mahkemesi
SAYISI : 2024/326 E., 2025/82 K.

Bölge Adliye Mahkemesinin kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 08.08.2007-31.12.2014 tarihleri arasında davalı Şirkette satın alma sorumlusu olarak çalıştığını, davacının işten çıkarılmadan önceki aylık net ücretinin 2.800,00 TL olduğunu, işverenin haksız olarak iş sözleşmesini feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, yıllık ücretli izin, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ve hafta tatili ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının 08.08.2007-01.04.2009 tarihleri arasında çalıştığını, 2014 yılına kadar çalıştığı ve hisse devri yapıldığı iddialarının gerçek dışı olduğunu, iş sözleşmesinin 01.04.2009 tarihinde davacının devamsızlığı nedeniyle haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK) kayıtlarına göre davacının davalı nezdinde 08.08.2007-01.04.2009 tarihleri arasında sigortalı göründüğü, davalı işyerinde SGK kaydı ile 30.06.2009-22.10.2014 tarihleri arasında çalıştığı anlaşılan tanık Ö.Ö'nün; davalı işyerinde 2008-2014 tarihleri arasında montaj bölümünde çalıştığını, davacının kendisinden önce işe başladığını ve kendisinin davacıdan önce işten ayrıldığını beyan ettiği, tanık İ.A'nın; 2009 Ağustos ayı ile 2013 yılı Kasım/Aralık ayları arasında makine operatörü olarak davalı işyerinde çalıştığını, davacının kendisinden önce işe başladığını, kendisinin davacıdan önce işten ayrıldığını beyan ettiği, davalı tanığı L.K'nın ise; davalı işyerinde 2006 yılında işe başladığını, hâlen imalat şefi olarak çalışmaya devam ettiğini, davacının 2007 yılında işe başladığını hatırladığını ve davacının aralıksız çalıştığını beyan ettiği, bu itibarla her ne kadar banka kayıtlarında iddia konusu döneme ilişkin ödeme görünmese de davacının davalı tanık beyanıyla dahi doğrulanan hizmet süresi ile davalı işyerinde çalıştığı kabulünün dosya içeriğine uygun olduğu, tanıkların elden ödeme iddiasını doğruladıkları, bu hâliyle tanık beyanları, emsal ücret araştırmaları, davacının yaptığı iş, çalışılan sektör dikkate alındığında hesaplamalara esas alınan ücret miktarının dosya kapsamına uygun olduğu, davalı tarafça iş sözleşmesinin devamsızlık nedeniyle sonlandırıldığı savunulduğu, ancak dinlenen tanık beyanları ve toplanan delillere göre iş sözleşmesinin kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazanılamayacak şekilde sona erdiğini ispatla yükümlü davalı işverenin bu ispat yükünü yerine getiremediği, davalı tarafça ödendiği yazılı delillerle ispatlanamayan davacının son aya ilişkin ücret alacağı ve zamanaşımı def'i dikkate alınarak hesaplanan asgari geçim indirimi alacağının yazılı şekilde hüküm altına alınmasında da isabetsizlik bulunmadığı, dava dilekçesinde kullandırıldığı beyan edilen günlerin düşülmesi ile bakiye yıllık ücretli izin alacağının hüküm altına alınmasının yerinde olduğu, davalı tarafça çalışma gün ve saatlerine ilişkin kayıt sunulmadığı, buna göre fazla çalışma ve hafta tatili alacaklarının ortak asgari tanık beyanları dikkate alınarak hesaplanmasında isabetsizlik bulunmadığı gerekçeleriyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davalı vekili temyiz dilekçesinde;
1. Davacının davalı işveren bünyesinde çalışma süresinin hatalı belirlendiğini,
2. Davacının iş sözleşmesi 01.04.2009 tarihinde sona erdiğinden davacının alacaklarının zamanaşımına uğradığını,
3. Davacının iş sözleşmesinin kendi isteği ile mazeretsiz bir şekilde devamsızlık yapması sebebiyle feshedildiğini, kıdem tazminatına hak kazanmadığını,
4. Ücret alacağı yönünden verilen kararın kabul edilemeyeceğini,
5. Davacının yıllık ücretli izin alacağının bulunmadığını ileri sürmüştür.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, davacının davalı işveren bünyesinde çalıştığı süre, hüküm altına alacakların ispatı ve zamanaşımı noktalarındadır.
Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeple;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
06.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.