WhatsApp Hukuki Asistan

Yeni

Son Karar yapay zeka destekli hukuk asistanınız artık WhatsApp üzerinden cebinizde. Aşağıdaki hizmetlerden dilediğinizi seçerek WhatsApp asistanınıza soru sorarak hemen kullanmaya başlayabilirsiniz.

Hukuki Destek Alma
Hukuki sorularınız için anında uzman desteği alın
Yargıtay ve BAM Kararı Arama
Emsal kararlar ve içtihatlar için arama yapın
Dava Dilekçesi Hazırlama
Yapay zeka ile hızlı ve profesyonel dilekçeler oluşturun
Sözleşme Hazırlama
Özelleştirilmiş sözleşme şablonları oluşturun
Loading Logo

sonkarar

Sayfa Yükleniyor

Son güncelleme: 08 Mayıs 2026

YARGITAY 8. CEZA DAIRESI

A- A A+

8. Ceza Dairesi         2024/20562 E.  ,  2025/3471 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2024/115 E., 2024/514 K.
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Yargıtay Bozma İlâmı
Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen mahkumiyet kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 22.11.2023 tarihli kararı ile özetle, sanığın 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109/2. ve 109/3-a-e maddeleri ile aynı Kanun'un 35. maddesi uyarınca cezalandırılması gerekirken, suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 109/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesinin hukuka aykırı bulunduğu belirtilerek bozulmasına karar verilmiştir.
B. Yargıtay Bozma İlâmından Sonraki Yargılama Süreci
Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.03.2024 tarih ve 2024/115 Esas, 2024/514 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109/2, 109/3-a-e, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 326/son maddesi uyarınca sanığın 10 ay hapis cezası üzerinden infazına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanığın temyiz istemi; herhangi bir nedene dayanmamaktadır.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Dava konusu olay, mağdure Serap yanında tanık F.A. olduğu halde sokakta oturduğu esnada sanığın aracı ile yanlarına geldiği, elindeki bıçağı eşi mağdurenin boynuna dayayıp aracına bindirmeye çalıştığı ancak mağdurenin direnerek sanığın elinden kurtulup görevlilere şikayette bulunduğu iddiasına ilişkindir.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, sanığın savunmaları, mağdur beyanları, bozma ilamı ve tüm dosya kapsamındaki deliller karşısında sanık hakkında verilen mahkumiyet kararının doğru olduğu anlaşıldığından, sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiş, verilen hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.03.2024 tarih ve 2024/115 Esas, 2024/514 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.04.2025 tarihinde karar verildi.