YARGITAY 4. CEZA DAIRESI

4. Ceza Dairesi         2025/6749 E.  ,  2025/13612 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI: 2019/1971 E., 2019/2163 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM: Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
İTİRAZA KONU KARAR: Düzeltilerek onama
İTİRAZ EDEN: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
Yargıtay 4. Ceza Dairesinin, 26.11.2024 tarih, 2024/8291 Esas, 2024/15311 sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.07.2025 tarih, KD-2025/54966 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 308/1. maddesinde belirtilen kanunî süresinde yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun'un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın KD-2025/54966 numaraları yazısıyla;
Temyiz incelemesine konu Salihli 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 28.03.2019 tarihli ve 2019/126 Esas, 2019/205 Karar sayılı dosyasında suç tarihinin 01.12.2018 olduğu, söz konusu karara ilişkin verilen Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nin 26.11.2024 tarih ve 2024/8291 Esas, 2024/15311 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına dair kısmın bütünüyle çıkarılıp yerine "sanığın adli sicil kaydında yer alan Salihli 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/46 Esas, 2012/38 sayılı 27.11.2014 tarihinde kesinleşen kamu malına zarar verme suçundan 3 ay 10 gün hapis cezasına ilişkin kararının tekerrüre esas teşkil ettiği anlaşıldığından, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 58/7. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına ve cezanın infazından sonra hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün düzeltilerek onanmasına karar verildiği, ancak tekerrüre esas alınan Salihli 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/46 Esas, 2012/38 sayılı kararının infaz tarihinin 13.05.2015 olduğu anlaşıldığından, 5237 sayılı Kanun'un 58/2. maddesi gereğince yerine getirme tarihinden itibaren 3 yılık sürenin geçmiş olması nedeniyle sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükümde Salihli 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/46 Esas, 2012/38 sayılı kararının tekerrüre esas alınamayacağı bu nedenle düzeltilerek onama kararı hukuka aykırı bulunarak hükmün bozulması biçimindeki talep ve gerekçeyle itirazda bulunulmuştur

II. GEREKÇE
İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesi'nin 17.06.2019 tarih ve 2019/1971 Esas, 2019/2163 Karar sayılı ilamının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan incelemede;
Sanığın tekerrüre esas alınan Salihli 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2016/169 Esas, 2018/125 sayılı kamu görevlisine hakaret suçundan verilen 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezasına ilişkin ilamın, 24.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 29. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesi uyarınca temyiz edilebilir hale gelmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacak olması nedeniyle itiraza konu Dairemizin 26.11.2024 tarih, 2024/8291 Esas, 2024/15311 sayılı kararı ile Salihli 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin kesinleşme tarihi 27.11.2014 olan, yerine getirme tarihi ise gözükmeyen 2011/46 Esas, 2012/38 sayılı kararı tekerrüre esas alınmak suretiyle düzeltilerek onama kararı verilmiştir.

Sanığa ait adli sicil ve sabıka kaydının incelenmesinde, tekerrüre esas alınan Salihli 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/46 Esas, 2012/38 sayılı kararının kesinleşme tarihinin 27.11.2014 olduğu, yerine getirme tarihinin ise görülmediği, yerine getirme tarihi 13.05.2015 olan ilamının ise Salihli 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/409 Esas, 2012/231 sayılı kararı olduğu, suçun sevk maddesinin ise 5237 sayılı Kanun'un 112/1-A olarak gösterildiği, ayrıca UYAP kayıtlarında Salihli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/46 Esas sayılı dosyasında yapılan sorgulamada, anılan Mahkemenin 2011/409 Esas sayılı kararına ulaşıldığı, bu nedenlerle Salihli 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/46 ile 2011/409 Esas sayılı dosyalarının aynı dosya olup olmadığının tereddüte yer vermeyecek şekilde tespit edilerek, tekerrüre esas alınıp alınmayacağı ile sanığın tekerrüre esas olabilecek nitelikte başka ilamın bulunup bulunmadığının araştırılması sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazın yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.
İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesi'nin 17.06.2019 tarih ve 2019/1971 Esas, 2019/2163 Karar sayılı ilamının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, engel adli sicil kaydı bulunması ve sanığın yeniden suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaat oluşmaması nedeniyle hakkında 5237 sayılı Kanun'un 51. ile 5271 sayılı Kanun'un 231. maddelerinin uygulanmamasına ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanığın bu yöndeki temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Ancak,
1.Sanığın eylemini birden fazla görevliye karşı işlediğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2.Sanığın tekerrüre esas alınan Salihli 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2016/169 Esas, 2018/125 sayılı kamu görevlisine hakaret suçundan verilen 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezasına ilişkin ilamın, 24.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 29. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesi uyarınca temyiz edilebilir hale gelmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacak olması, Salihli 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/46 Esas, 2012/38 sayılı kararının kesinleşme tarihinin 27.11.2014 olduğu, adli sicil kaydında yerine getirme tarihinin ise görülmediği, yerine getirme tarihi 13.05.2015 olan ilamının ise Salihli 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/409 Esas, 2012/231 sayılı kararına ait olduğu, suçun sevk maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 112/1-A olarak gösterildiği, ayrıca UYAP kayıtlarında Salihli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/46 Esas sayılı dosyasında yapılan sorgulamada, Salihli 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/409 Esas sayılı kararına ulaşıldığı, bu nedenlerle Salihli 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/46 ile 2011/409 Esas sayılı dosyalarının aynı dosya olup olmadığının tereddüte yer vermeyecek şekilde tespit edilerek, tekerrüre esas alınıp alınmayacağı ile sanığın tekerrüre esas olabilecek nitelikte başka ilamın bulunup bulunmadığının araştırılması, sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle kararda hukuka aykırılık görülmüştür.

III. KARAR
1.Gerekçe bölümünde belirtilen nedenlerle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,
2.5271 sayılı Kanun'un 308/2. maddesi gereğince Yargıtay 4. Ceza Dairesinin, 26.11.2024 tarih, 2024/8291 Esas, 2024/15311 sayılı düzeltilerek onama ilamının KALDIRILMASINA,

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5271 Sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının gözetilmesine,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Salihli 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
16.09.2025 tarihinde karar verildi.