YARGITAY 12. CEZA DAIRESI

12. Ceza Dairesi         2023/5888 E.  ,  2025/4853 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/79 E., 2023/871 K.
DAVA : 466 sayılı Kanun gereğince tazminat
DAVA TARİHİ : 16.12.2019
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız tutukluluk nedeniyle 100.000,00 TL maddi ve 200.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin, davanın 466 sayılı Kanun'da belirtilen 3 aylık hak düşürücü süre içinde açılmadığından bahisle reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davacıya kesinleşmiş kararın tebliğ edilmemesi nedeniyle 3 aylık sürenin başlamayacağına, davanın süresinde olup kabul edilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU
İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Üsküdar 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/393 Esas- - 2009/390 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının Anayasal düzeni zorla değiştirmeye kalkışmak, yasa dışı silahlı örgüt kurmak veya katılmak, adam öldürmek, silahla tehdit ve gasp suçlarından 06.08.1980-01.06.1985 tarihleri arasında 1.760 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda Anayasal düzeni zorla değiştirmeye kalkışmak suçundan davanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine, diğer suçlardan beraatine hükmedildiği, gerekçeli kararın 27.05.2011 tarihinde davacıya tebliğ edildiği, hükmün 03.06.2011 tarihinde kesinleştiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 02.05.2019 tarih ve 2017/12-758 Esas, 2019/376 Karar sayılı ilamında " yoklukta verildikten sonra üç ay içinde kesinleştirilememesi durumunda söz konusu kararın 466 sayılı Kanun uyarınca açılacak tazminat davaları açısından verildiği tarihten itibaren üç aylık sürenin geçmesiyle kesinleştirilmiş sayılacağı, üç ayın sonunda kesinleştirilmiş sayılan bu kararın sanığa ya da müdafisine tebliği durumunda 466 sayılı Kanun’un 2. maddesinde öngörülen üç aylık sürenin tebliğden itibaren başlayacağı," şeklinde yer alan hüküm dikkate alınarak sanığın yokluğunda verilen beraat kararının sanığa 27.05.2011 tarihinde tebliğ edilmesi üzerine anılan karara karşı üç aylık sürenin sonu olan 27.08.2011 tarihine kadar dava açılmadığından bahisle davanın süre yönünden reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince süre yönünden reddedilen davada Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR
Karar başlığında dava konusunun ''466 sayılı Kanun gereğince tazminat'' olarak yazılması gerekirken ''Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat'' olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat davasının 466 sayılı Kanun'da belirtilen süre içinde açılmadığı anlaşıldığından, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 31.03.2023 tarihli ve 2022/79 Esas, 2023/871 Karar sayılı kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.05.2025 tarihinde karar verildi.