YARGITAY 11. CEZA DAIRESI

11. Ceza Dairesi         2024/5318 E.  ,  2025/4739 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kişinin, kendisini kamu görevlisi veya banka,sigorta,kredi kurumlarının çalışanı olarak tanıtması veya bu kurumlarla ilişkili olduğunu söylemesi suretiyle dolandırıcılık
İNCELEME KONUSU
KARAR : İtirazın kabulü kararı
KANUN YARARINA BOZMA
YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Sanıklar hakkında kişinin, kendisini kamu görevlisi veya banka,sigorta,kredi kurumlarının çalışanı olarak tanıtması veya bu kurumlarla ilişkili olduğunu söylemesi suretiyle dolandırıcılık suçundan İzmir 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.01.2023 tarihli ve 2020/374 Esas, 2023/10 Karar sayılı kararı ile verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik itirazın kabulüne ilişkin merci İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.03.2023 tarihli ve 2023/72 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271/4. maddesi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 30.03.2023’de kesinleştiği belirlenmiştir.
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 12.09.2024 tarihli ve 2023/10450 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.09.2024 tarihli ve KYB-2024/95068 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.09.2024 tarihli ve KYB-2024/95068 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
"İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesince, sanık hakkında evvelce İzmir 46. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/01/2020 tarihli ve 2019/419 esas, 2020/15 sayılı kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği ve anılan kararın 08/01/2020 tarihinde kesinleştiği, o karara ilişkin denetim süresi tamamlanmadan yeniden hükmün açıklanması geri bırakılması kararı verilemeyeceğinden gerekçesiyle itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına karar verilmiş ise de;
5271 sayılı Kanun'un 231/8. maddesinde yer alan "Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilmesi halinde sanık, beş yıl süreyle denetim süresine tâbi tutulur. Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez" şeklindeki düzenlemedeki amacın, sanığın önceden verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararından dolayı tabi tutulduğu denetim süresi içerisinde, yeni bir kasıtlı suç işlenmesi halinde, bu ikinci suçtan dolayı bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilemeyeceği şeklinde olduğu nazara alındığında; sanık hakkında daha önceden verilen İzmir 46. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/01/2020 tarihli ve 2019/419 esas, 2020/15 sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 03/02/2020 tarihinde kesinleştiği, bu itibarla 5 yıllık denetim süresinin kesinleşme tarihinden itibaren işlemeye başlayacağı ve 03/02/2025 tarihinde sona ereceği, incelemeye esas İzmir 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/01/2023 tarihli ve 2010/374 esas, 2023/10 sayılı kararına konu suçun ise denetim süresinin başlamasından önce 12/09/2018 tarihinde işlendiği cihetle, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE
1. İzmir 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.01.2023 tarihli ve 2020/374 Esas, 2023/10 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişinin, kendisini kamu görevlisi veya banka,sigorta,kredi kurumlarının çalışanı olarak tanıtması veya bu kurumlarla ilişkili olduğunu söylemesi suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 158/1-l, 168/2, 52, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 1.400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.
2. İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.03.2023 tarihli ve 2023/72 Değişik İş sayılı kararı ile; "..sanık hakkında İzmir 46. ... tarafından ... kararı verildiği, kararın 08/01/2020 tarihinde kesinleştiği, 5271 Sayılı yasanın 231/8. md. gereği deneme süresi içinde kasıtlı bir suçtan dolayı bir daha ... kararı verilemeyeceği..." şeklindeki gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik Cumhuriyet savcısının itirazının kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına karar verilmiştir.
3. Karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 231/8. maddesi; "Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilmesi halinde sanık, beş yıl süreyle denetim süresine tâbi tutulur. (Ek cümle: 18/6/2014-6545/72 md.) Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez." şeklinde düzenlenmiştir.
4. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 13.12.2023 tarihli ve 2020/3-353 Esas, 2023/662 Karar sayılı ilamında yer alan; "...6545 sayılı Kanun’un 72. maddesinin gerekçesinde de açıkça ifade edildiği üzere; yapılan değişiklikle, kişinin işlediği ikinci suçun denetim süresi içinde işlenip işlenmediğinin bir önemi bulunmaksızın, denetim süresi içinde aynı sanık hakkında bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilememesinin amaçlandığı, önceden işlediği bir suç nedeniyle hakkında birinci kez hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanığın, işlediği bir diğer kasıtlı suçtan verilecek karar tarihinde adli sicil kaydında, önceden verilmiş ve kesinleşmiş hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar bulunduğunun ve denetim süresinin başladığının sabit olması karşısında; yargılandığı ikinci suçu birinci suçtan önce, denetim süresi içinde veya denetim süresinden önce işleyip işlememesinin bir önemi bulunmaksızın; sanık hakkında kuralın yürürlüğe girdiği 28.06.2014 tarihi ve sonrasındaki bir tarihte yürürlükte olan 6545 sayılı Kanun'la değişik CMK'nın 231/8. maddesi uyarınca ikinci kez hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin mümkün olmadığı, CMK'nın 231/8. maddesinin ikinci cümlesinin; denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez şeklinde düzenlenmesi ve buradan hareketle yapılacak lafzî ve amaçsal (gai) yoruma göre, denetim süresi içinde sözcük öbeğinden sonra araya konulan virgül (,) ve madde gerekçesinde diğer suçun işlendiği tarihin önemli olmadığının açıkça belirtilmesi karşısında; bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi önündeki kanuni ve usuli engelin; ikinci yargılamaya konu olan ve kasten işlenen bir diğer suçun tarihine göre değil, herhangi bir sebeple ilk hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesinden sonra diğer kasıtlı suçtan dolayı görülen yargılamada verilecek karar tarihi esas alınarak gözetilmesi gerektiği..." şeklindeki açıklamalar karşısında; İzmir 46. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.01.2020 tarihli ve 2019/419 Esas, 2020/15 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 10.08.2019 tarihinde işlediği tehdit suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 03.02.2020 tarihinde kesinleştiği ve 5 yıllık denetim süresinin başladığı, incelemeye konu dosyadaki suç tarihinin ise 12.09.2018 olmasına rağmen, kararın verildiği 05.01.2023 tarihinde henüz denetimin devam ettiği ve sanık hakkında yeniden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği anlaşılmakla; kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,
Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
21.04.2025 tarihinde karar verildi.