YARGITAY 10. HUKUK DAIRESI

10. Hukuk Dairesi         2025/1391 E.  ,  2025/6739 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2024/3661 E., 2024/3834 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 1. İş Mahkemesi
SAYISI : 2023/219 E., 2024/413 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının geçirdiği iş kazası nedeni ile davalı şirket aleyhine maddi-manevi tazminat davası açtıklarını, anılan davada davacının sürekli iş göremezlik derecesinin tespiti için dosyanın en son Adli Tıp Kurumu İkinci Üst Kuruluna gönderildiğini ve davacının sürekli iş göremezlik derecesinin %14,1 olarak belirlendiğini, bu nedenle davalı Kuruma hem sürekli iş göremezlik derecesinin anılan oran üzerinden kabulü hem de sürekli iş göremezlik geliri bağlanması için başvurulduğunu, ancak davalı Kurum tarafından talebin reddedildiğini beyanla davacının sürekli iş göremezlik derecesinin yeniden tespiti ile kaza tarihi olan 03.10.2016 tarihinden itibaren sürekli iş göremezlik gelirine hak kazandığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; Kurum işlemlerinin usul ve yasaya uygun olduğunu beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı şirket vekili aşamalarda özetle, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ... TC kimlik no.lu davacı ...'ın SGK tarafından bildirilen sürekli iş göremezliğe girdiği tarih olan 04.07.2017 tarihinden itibaren meslekte kazanma gücü kaybı oranının % 14,1 olduğu tespit edildiğinden bu tarihi izleyen aybaşı olan 01.08.2017 tarihinden itibaren % 14,1 sürekli işgöremezlik derecesi üzerinden 5510 sayılı Kanun'un 19. maddesine göre sürekli işgöremezlik geliri bağlanmasına hak kazanmış olduğunun tespitine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili ve davalı şirket vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Kurum Sağlık Kurulunun 16.07.2018 tarihli kararı ve Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun 26.05.2021 tarihli kararı ile davacının sürekli iş göremezlik derecesi % 6,3 olarak belirlenmişse de Bergama 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/35 E. sayılı dosyasında yer alan Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulunun 20.07.2020 tarihli raporunda davacının sürekli iş göremezlik derecesinin %14,1 olarak belirlendiği, itirazlar üzerine Mahkemece dosyanın yeniden tevdi edildiği Adli Tıp Kurumu Adli Tıp İkinci Üst Kurulunun 11.08.2022 tarihli raporunda da davacının sürekli iş göremezlik derecesinin; davalı Kurum tarafından bildirilen sürekli iş göremezliğe girdiği tarih olan 04.07.2017 tarihinden itibaren %14,1 olduğuna karar verildiği anlaşılmakla; istinaf kanun yoluna başvuranların dilekçelerinde yer verdikleri itirazların, sıralanan gerekçeler ışığında yerinde olmadığı, ayrıca kamu düzenine ilişkin konularda da kararın esasına etkili bir aykırılık bulunmadığı" gerekçesiyle istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle, kararın eksik inceleme sonucu verildiğini, çelişkinin giderilmesi için Adli Tıp Genel Kurulundan rapor alınması gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, davacının geçirdiği iş kazası sonucu uğradığı sürekli iş göremezlik derecesinin tespiti ile davacıya sürekli iş göremezlik geliri bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.
Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
24.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.