YARGITAY 10. CEZA DAIRESI

10. Ceza Dairesi         2025/3823 E.  ,  2025/8922 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/3718 E., 2025/167 K.
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ
A. Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.
B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1. Mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,
2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,
3. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna,
4. Hükmün gerekçesinin yeterli olmadığına,
İlişkindir.
III. GEREKÇE
İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, mevcut delillerin suçun sübutunu ve vasfını tayinde yeterli olduğu, yargılamanın sonucunu etkileyecek nitelikte eksiklik bulunmadığı, İlk Derece Mahkemesinin gerekçeli kararının 5271 sayılı CMK'nın aradığı şartları taşıdığı, Bölge Adliye Mahkemesince de İlk Derece Mahkemesinin gerekçesine dayanıldığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
1. 5237 sayılı TCK'nın 188/3 ve 4-a maddeleri gereğince hükmolunan 1500 gün adli para cezasından aynı Kanunun 192/3. maddesi gereğince 1/4 oranında indirim yapılırken 1125 gün yerine 1250 gün adli para cezasının fazla olarak belirlenmesi,

2. Sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi gereğince, ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarı yerine yazılı şekilde karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; bu hususların Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,

1. Hüküm fıkrasının 3. ve 6. paragraflarında yer alan "1250" ibaresi ile 6. ve 8. paragraflarında yer alan "25.000" ibareleri çıkarılarak yerlerine sırasıyla "1125" ve "22500" ibarelerinin yazılması,

2. Hüküm fıkrasının 7. paragrafında yer alan "cezası hakkında 5275 sayılı yasanın 106/3. maddesi uyarınca işlem yapılacağının ihtarına" ibaresi çıkarılarak, yerine “ cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına,” ibaresinin eklenmesi,

Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunun ceza miktarı ve tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin reddine,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,25.09.2025 tarihinde karar verildi.