YARGITAY 10. CEZA DAIRESI

10. Ceza Dairesi         2024/1292 E.  ,  2025/8266 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/611 E., 2017/216 K.
SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
İNCELEME KONUSU KARAR: Düşme
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Ankara 27. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan açılan kamu davasında düşme kararı verildiği ve hükmün, istinaf edilmeksizin 06.05.2022 tarihinde kesinleştirildiği anlaşılmıştır.
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 29.12.2023 tarihli ve 2023/28749 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.01.2024 tarihli ve KYB-2024/2187 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.01.2024 tarihli ve KYB-2024/2187 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
“.... Asliye Ceza Mahkemesinin 18/05/2017 tarihli kararı ile sanığın mahkumiyetine, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verildiği, kararda 5 yıl süre ile denetim süresi belirlendiği, 5 yıllık erteleme süresi zarfında 5237 sayılı Kanun'un 191/3. maddesi gereği 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, kararın itiraz edilmeden 07/07/2017 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla; sanık her ne kadar denetimli serbestlik tedbirlerinin gereklerini yerine getirmiş ise de, .... Asliye Ceza Mahkemesinin 11/01/2022 tarihli ihbarı ile sanığın denetim süresi içerisinde 26/12/2019 tarihinde kasıtlı olarak uyuşturucu madde kullanmak suçunu işlediği bildirildiğinden hükmün açıklanmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde düşme kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.”
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
A. Şüpheli hakkında, 26.05.2011 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, ... Cumhuriyet Başsavcılığının 29.12.2011 tarihli ve 2011/146726 Soruşturma, 2011/50635 Esas, 2011/26095 sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı,
B. .... Sulh Ceza Mahkemesinin 19.09.2012 tarihli ve 2012/155 Esas, 2012/2315 Karar sayılı kararı ile, 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi gereğince tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, kararın 16.10.2012 tarihinde kesinleştiği, yükümlülüklerine uygun davranmadığının bildirilmesi üzerine, 19.07.2013 tarihinde tensip zaptı düzenlenerek yapılan yargılama sonucunda .... Sulh Ceza Mahkemesinin 03.03.2014 tarihli ve 2013/1221 Esas, 2014/186 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kurulan mahkúmiyet hükmünün Yargıtay 20. Ceza Dairesinin 06.09.2016 tarihli ve 2015/5869 Esas, 2016/4639 sayılı ilamı ile bozulmasını takiben yeniden yapılan yargılama sonunda, .... Asliye Ceza Mahkemesinin 18.05.2017 tarihli ve 2016/611 Esas, 2017/216 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 5 yıl süreyle denetime tabi tutulmasına ve sanık hakkında 1 yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, kararın itiraz edilmeden 07.07.2017 tarihinde kesinleştiği,
C. Sanığın denetim süresi içinde 26.12.2019 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkûm edildiğinin ihbar edilmesi üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, .... Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 06.04.2022 tarihli ve 2016/611 Esas, 2017/216 Karar sayılı ek kararı ile sanığın denetimli serbestlik tedbirlerinin gereklerine uygun davranarak tedbir kararını tamamladığı ve kayıtların kapatıldığından bahisle davanın düşmesine karar verildiği, ek kararın 06.05.2022 tarihinde kesinleştirildiği,
Anlaşılmıştır.
D. Dosya kapsamına göre;.... Asliye Ceza Mahkemesinin 18.05.2017 tarihli ve 2016/611 Esas, 2017/216 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 5 yıl süreyle denetime tabi tutulmasına ve sanık hakkında 1 yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, kararın itiraz edilmeden 07.07.2017 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetimli serbestlik tedbirlerinin gereklerini yerine getirdiği anlaşılmış ise de; hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı ile birlikte verilen 5 yıl denetim süresinin devam ettiği ve denetim süresinin 07.07.2022 tarihinde sona ereceği dikkate alındığında, .... Asliye Ceza Mahkemesinin 11.01.2022 tarihli ihbarı ile sanığın denetim süresi içerisinde 26.12.2019 tarihinde aynı nevi suçu işlediği bildirildiğinden, hükmün açıklanmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde düşme kararı verilmesi Kanun'a aykırı ise de; sanık lehine verilmiş olan ve davanın esasını çözen bu karardan dolayı yeniden yargılama yapılmamak ve aleyhe sonuç doğurmamak üzere, hukuka aykırılığa işaret edilerek kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.
III. KARAR
A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,
B. Ankara 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.04.2022 tarihli ve 2016/611 Esas, 2017/216 Karar sayılı ek kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca yeniden yargılama yapılmamak ve aleyhe sonuç doğurmamak üzere gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.09.2025 tarihinde karar verildi.