YARGITAY 1. CEZA DAIRESI

1. Ceza Dairesi         2024/984 E.  ,  2025/3491 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/1809 E., 2023/1991 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. ve 286/2-(a) maddeleri gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kahramanmaraş 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.11.2021 tarihli ve 2020/153 Esas, 2021/313 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 19.09.2023 tarihli ve 2021/1809 Esas, 2023/1991 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun, katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığı olayda, teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35/2. maddesine göre alt sınırdan makul ve orantılı olacak şekilde uzaklaşılması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayin edilmesi hususu eleştirilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(a) maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; kararın hukuki dayanaktan yoksun olduğuna, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, sanığın kastının öldürmeye yönelik olmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
Sanık ile katılanın komşu oldukları, aralarında muhtarlık seçiminden kaynaklanan husumet bulunduğu, Nurdağı Asliye Ceza Mahkemesinin 08.05.2017 tarihli ve 2016/327 Esas, 2017/142 Karar sayılı ilamında katılan ve kardeşlerinin sanık sıfatıyla yargılandıkları, sanık ...'in ise dosyanın katılanı olduğu, katılanın, sanığa karşı kasten yaralama suçundan 3.000 TL adli para cezasına mahkum edildiği, olay tarihinde ise katılan ve kızının araçları ile evlerine döndükleri sırada, sanığın katılanın aracını durdurduğu, taraflar arasında yaşanan tartışmanın ardından sanığın, katılanı batın, kürek kemiği ve kafa bölgesinde kesiler oluşacak şekilde yaraladığı, sesler üzerine çevreden katılanın akrabalarının geldiğini gören sanığın kaçtığı, katılanın batın bölgesindeki yaralanmasının kas kesisine neden olup basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğu olayda,

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, dosya kapsamında eksik incelemenin söz konusu olmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin sanık savunması, katılanın beyanı, tanık anlatımları ve dosya kapsamındaki diğer delillerle saptandığı, sanığın suçta kullandığı bıçağın öldürmeye elverişliliği, hedef aldığı vücut bölgeleri, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı ile sanığın eylemini tanıkların geldiğini görmesi üzerine sonlandırdığı hususları nazara alındığında suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak nitelendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz nedenlerinin incelenmesinde hükümde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanığın eylemi sonucu katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığı olayda, teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35/2. maddesine göre alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayin edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Taraflar arasında muhtarlık seçiminden kaynaklanan husumet bulunduğu, daha önce sanığın, katılan ve kardeşleri tarafından darp edilerek yaralandığı, taraflar arasında süregelen anlaşmazlık bulunduğu ve somut olayın da bu anlaşmazlıkların etkisi altında gerçekleşmiş olması karşısında, sanık hakkında asgari oranda haksız tahrik indirimi yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz sebepleri haksız tahrik ve teşebbüsün derecesi yönünden yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 19.09.2023 tarihli ve 2021/1809 Esas, 2023/1991 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi gereğince sanığın ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının gözetilmesine,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-(a) maddesi uyarınca Kahramanmaraş 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.04.2025 tarihinde karar verildi.