DANIŞTAY 9. DAIRE

Danıştay 9. Daire Başkanlığı         2024/1400 E.  ,  2025/1715 K.
"İçtihat Metni"T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2024/1400
Karar No : 2025/1715

TEMYİZ EDEN (DAVACI) : ... Sanayi Nakliye Ticaret Ltd. Şti.
VEKİLİ : Av. ...

KARŞI TARAF (DAVALI) : ... Başkanlığı - ...

İSTEMİN KONUSU : Toplu Konut İdaresi Başkanlığınca ihalesi gerçekleştirilen ... ihale kayıt numaralı "İstanbul İli Başakşehir İlçesi ... Mahallesi 2 Etap 794 Adet Konut ve 16 Adet Dükkan İnşaatları ile Altyapı ve Çevre Düzenlemesi İşi"nin yıllara sari inşaat işi olduğundan bahisle anılan iş kapsamında yapılan 1 ila 22 nolu hak ediş ödemeleri üzerinden tevkif edilen kurumlar (stopaj) vergisinin iadesi talebiyle yapılan düzeltme-şikayet başvurusunun zımnen reddine dair işlemin iptali ve ödenen verginin tecil faiziyle birlikte iadesi istemiyle açılan davayı kabul eden ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına karşı davalı tarafından yapılan istinaf başvurusunu; 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun ''İstisnalar'' başlıklı 5. maddesinde bu kazançların kurumlar vergisinden müstesna olduğuna dair açık bir düzenleme olmadığı ve 775 sayılı Gecekondu Kanunu'nun 33. maddesinde düzenlenen muafiyetin kurumlar vergisini kapsamadığından, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle kabul ederek Vergi Mahkemesi kararını kaldırıp davanın reddine, 427,60-TL'den az olmamak üzere hüküm altına alınan tutarın binde 4,55'i oranında nispi karar harcının davacıdan alınmasına hükmeden ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Dava konusu iddiaların düzeltme-şikayet başvurusuna konu edilebilecek vergi hatası kapsamında iddialardan olduğu, stopaj vergisi yönünden vergi mükellefinin kazancı ile ilişkilendirilmek suretiyle hatalı bir değerlendirme yapıldığı, 775 sayılı Gecekondu Kanunu'nun 33. maddesinde düzenlenen muafiyetin 5422 sayılı mülga ve 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun yürürlük tarihlerinden önce olduğundan uygulanmasına devam olunması gerektiği, hak ediş ödemelerinin yapım işinin bir aşamasını oluşturduğu için bu haliyle yapım işi ve hak ediş ödemelerinin bütünlük arz ettiği dikkate alındığında hak ediş ödemeleri üzerinden kurumlar vergisine mahsup edilmek üzere yapılan vergi kesintisinde hukuka uyarlık bulunmadığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İLGİLİ MEVZUAT VE HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.
Bölge İdare Mahkemesi kararının, düzeltme-şikayet başvurusunun reddine dair işleme ilişkin hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bu kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının, nispi karar harcına ilişkin hüküm fıkrasına karşı yapılan temyiz istemine gelince; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 22. maddesiyle değişik "Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar" başlıklı 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde; temyiz incelemesi sonunda kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa Danıştayın kararı düzelterek onayacağı ifade edilmiştir.
Maddenin gerekçesinde ise madde ile temyiz incelemesinde sadece maddi hatalarda değil, aynı zamanda yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen eksiklik ya da yanlışlıklarda da düzelterek onama kararı verilmesinin sağlandığı, uygulamada, vekâlet ücretine, yargılama giderlerine ya da faize hükmedilmesinin unutulması ya da bunların yanlış hesaplanması gibi kararın asli olmayan unsurlarında görülen bir kısım eksiklik ya da yanlışlıklar nedeniyle bozma kararları verildiği, bunun mahkeme tarafından tekrar karara bağlandığı ve yine bu kararlara karşı yeniden kanun yollarına başvurulabilmesi nedeniyle hem zaman hem emek kaybına neden olunduğunun görüldüğü, bu suretle esasa etkili olmayan konularda Danıştayın kesin karar vermesi sağlanarak uyuşmazlığın hızla sonuçlandırılmasının amaçlandığı hususlarına yer verilmiştir.
492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 54. maddesinde, vergi yargısı harçlarının (3) sayılı tarifede yazılı işlemlerden değer ölçüsüne göre nispi esas üzerinden, işlemin nevi ve mahiyetine göre ise maktu esas üzerinden alınacağı, 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife'nin nispi harçlara ilişkin II. Kısmının (a) bendinde, tarhiyata ve ceza kesme işlemlerine karşı mükellefin dava açması üzerine vergi mahkemesinin nihai kararları ile bölge idare mahkemesi kararlarında, karar altına alınan uyuşmazlık konusu vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümler ile bunlara bağlı zam ve cezaların toplam değeri üzerinden binde 4,55 oranında nispi harç alınacağı, maktu harçlara ilişkin III. Kısmında ise "yukarıdaki pozisyonlarda gösterilen ve nispi harca tabi tutulmamış olan tarhiyat veya ceza kesme ve diğer işlemlerle ilgili" olarak vergi mahkemesi ve bölge idare mahkemesi kararlarında maktu harca hükmedileceği düzenlenmiştir.
Dosyanın incelenmesinden, bakılan davanın tarhiyat ve ceza kesme işlemine değil, düzeltme-şikayet başvurusunun reddine dair işleme karşı açıldığı, dolayısı ile davanın nispi harca tabi olmadığı anlaşılmakta olup Bölge İdare Mahkemesince davacı aleyhine maktu karar harcına hükmedilmesi gerekirken "427,60-TL'den az olmamak üzere hüküm altına alınan tutarın binde 4,55'i oranında nispi karar harcının davacıdan alınmasına" hükmedildiği anlaşılmıştır.
Bu husus, yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan, düzeltilmesi mümkün eksiklik olarak görüldüğünden, Bölge İdare Mahkemesi kararının hüküm fıkrasında yer alan " 427,60-TL'den az olmamak üzere hüküm altına alınan tutarın binde 4,55'i oranında nispi karar harcının davacıdan alınmasına" ibaresinin çıkarılarak yerine "492 sayılı Harçlar Kanunu uyarınca 427,60-TL maktu karar harcının davacıdan alınmasına" ibaresinin yazılması suretiyle kararın düzeltilerek onanması gerektiği sonucuna varılmıştır.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davacının temyiz isteminin reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının yukarıda belirtildiği şekilde düzeltilerek ONANMASINA,
3.Temyiz isteminde bulunandan ...-TL maktu harç alınmasına,
4.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 29/04/2025 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.